20 Ocak 2010 Çarşamba

Nirvatik Soğuk İklim Şiiri

Deryaya yazdım adını ulu esmer.
Rengini kumlardan aldı tenin, rüzgarlar saçında eser.
Yelken olur sırtın, saçın dökülür hırçın, deniz olur göğsün ve dalga der ağzın.
Ben bir deli kaşif; açarım sırtın, yüzerim göğsün, vururum dalgalarına.

Ve gece olur deryada, kararır zifir gözlerin,
Yıldızsızdır gecen, rotam şaşar, kaybolur teninden teknem.
Ay' a güvenir kaşif, Ay yüzünde tutulur, yüzün Ay' a tutar...
Sabah olur boynunda, yüzüne gölgesi vurur güneşin ve ışık damlar yanaklarından.
Ben sana yazarım, sen beğenirsin sonra....

Dünyanın sonunda son bir ada Nirva,
Ada yakışır adına, vurur dalga dediğim dudakların her damlaya.
Yanaştım artık sarp kayalıklarına ve uzandım kumlarına,
İstediğin kadar estir saçlarını; attım demirim, kaldım odanda...

Şimdi yazıyorum sana, sonra okurum diyorum.
Beni karalıyorum sana, sonra aklarım; biliyorum!
Ne kadar varsın bilmiyorum ama,
Olduğun kadar; Yani kararınca kalıyorum yanında....

Demir aldım Ada,
Ay' ı bekledim Nirva...


by M T


Sen yazdın, ben okudum...
Sen baktın, ben gördüm...
Sen üşüdün, ben ürperdim..
Sen gittin, ben özledim...